P jak…

P jak…

Koniecznie sprawdźcie, jakie finansowe hasła przygotowałam specjalnie dla Was w dzisiejszym odcinku Subiektywnego Słowniczka Finansowego!

PAPIER WARTOŚCIOWY

W dobie dzisiejszej gospodarki rynkowej istnieje wiele form i możliwości gospodarowania pieniądzem. Depozyty bankowe nie satysfakcjonują już wytrawnych inwestorów, którzy coraz chętniej sięgają na rynek papierów wartościowych po zaawansowane instrumenty finansowe.

Papier wartościowy jest dokumentem stwierdzającym prawo do określonych świadczeń majątkowych, np. udziału w zysku spółki, otrzymywania odsetek, pobierania dywidendy. Słowo „dokument” należy tu oczywiście traktować nieco metaforycznie. Papiery wartościowe w dzisiejszych czasach rzadko mają formę materialną, a częściej są zapisem elektronicznym w systemie komputerowym.

Właścicielem papierów wartościowych można stać się nabywając je bezpośrednio od emitenta lub odkupując na giełdzie papierów wartościowych.

Do najczęściej spotykanych papierów wartościowych zalicza się:

PARABANK

Wielu śmiałków, szczególnie po głośnej aferze z Amber Gold, próbowało zdefiniować instytucję parabanku, jednak jak do tej pory polskie prawo nie precyzuje dokładnie tego pojęcia.

W języku potocznym określenia parabank używa się w stosunku do podmiotu działającego na rynku finansowym, oferującego produkty charakterystyczne dla banków, np. depozyty i pożyczki, jednak nieposiadającego licencji bankowej.

Dlaczego korzystanie z usług parabanków wiąże się z wysokim ryzykiem?

Działalność parabanków nie podlega regulacjom prawnym obowiązującym banki, nie jest objęta nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego, ani Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. W konsekwencji, instytucje te dopuszczają się licznych nadużyć, stosują niezgodne z prawem praktyki wykorzystując niewiedzę konsumentów.

Kuszą potencjalnych klientów obietnicami wysokich, ponadprzeciętnych zysków, często kilkukrotnie przewyższających oferty regularnych banków. Takie „atrakcyjne” warunki zawsze powinny wzbudzić naszą czujność, gdyż najprawdopodobniej kryje się za nimi pułapka inwestycji w instrument obarczony wysokim ryzykiem, a co za tym idzie, zagrożenie dużych strat finansowych lub nawet całkowitej utraty środków. W przypadku ogłoszenia upadłości, klienci parabanków nie mają niestety żadnych szans na odzyskanie swoich pieniędzy.

Nie tylko lokowanie kapitału w parabanku jest niebezpieczne – pożyczanie również. W mediach, co chwila słyszy się o przypadkach, gdzie firma obiecywała udzielenie pożyczki pod warunkiem uregulowania wysokiej opłaty, a klient nigdy nie otrzymał ani wnioskowanej kwoty, ani zwrotu poniesionych kosztów.

Na stronie internetowej KNF znajduje się lista podmiotów rynku finansowego, których działalność wzbudziła podejrzenie o popełnienie przestępstwa i praktyki niezgodne z prawem. Warto tam zajrzeć zanim powierzymy nasze oszczędności jakiejś anonimowej instytucji.

POŻYCZKA

Kredyt i pożyczka to nie to samo! Mimo, że w języku potocznym te terminy bywają bardzo często stosowane zamiennie, to według prawa są to dwie różne umowy. Ich jedyną cechą wspólną jest fakt zaciągnięcia długu, natomiast wszystkie pozostałe elementy, takie jak zasady przyznawania, podmiot udzielający, podstawa prawna, są inne. Warto poznać te różnice decydując się na któryś z tych instrumentów.

Pożyczka jest pojęciem szerszym od kredytu. Jej podstawą prawną jest kodeks cywilny. Pożyczkodawcą może zostać zarówno instytucja, podmiot gospodarczy, jak i osoba fizyczna. Zasady jej udzielania są stosunkowo luźne:

  • pieniądze mogą być rozdysponowane w dowolny sposób – nie ma konieczności określania celu pożyczki,
  • umowa pisemna jest dobrowolna – dla niskich kwot obowiązują zasady ustalone indywidualnie między stronami, natomiast dla pożyczek powyżej 500 zł zaleca się zawarcie umowy na piśmie, która w razie ewentualnych sporów stanowić będzie podstawę do rozstrzygnięć.
  • pożyczka może być nieodpłatna – sposób naliczania i pobierania odsetek leży w gestii stron. Mogą one ustalić, że pożyczka będzie całkowicie darmowa (tak się dzieje zazwyczaj w przypadku pożyczek pomiędzy krewnymi lub znajomymi).

Kredyt natomiast, jest instrumentem zarezerwowanym wyłącznie dla banków, a jego zasady reguluje ustawa o prawie bankowym. Pisemna umowa kredytowa jest obligatoryjna. Musi ona zawierać elementy takie jak kwota kredytu, warunki i termin spłaty, wysokość oprocentowania i prowizji oraz jasno określony cel. Jeśli bank stwierdzi, że kredytobiorca wykorzystuje środki niezgodnie z zadeklarowanym przeznaczeniem, może zablokować kredyt i postawić go w stan natychmiastowej wymagalności. Umowa kredytu jest zawsze odpłatna, co oznacza, że za przekazane pieniądze bank żąda wynagrodzenia, które wyrażone jest w formie odsetek.

Dodaj komentarz